Definieer kostenbeheersing als saldo van uitgaven en opbrengsten

Ook in 2010 heeft Nefarma de politiek weer herhaaldelijk opgeroepen de definitie van kostenbeheersing in te vullen als het saldo van uitgaven en opbrengsten.

Juist in een tijd waarin de rijksoverheid zich gedwongen ziet tot forse bezuinigingen, is het immers belangrijk dat niet alleen wordt gekeken naar kosten, maar ook de baten worden meegewogen. Terugdringen van uitgaven in één deelsector (in dit geval geneesmiddelen) met méér kosten elders in de zorg of in de sociale voorzieningen, is per saldo ineffectief, benadrukt Nefarma.

Als kostenbeheersing wordt ingevuld via de saldobenadering zal blijken dat er een duidelijke meerwaarde is voor de inzet van innovatieve geneesmiddelen. Het gaat uiteindelijk om de optimale inzet van de beschikbare middelen.

Nefarma is van mening dat indien een aandoening tot het basispakket behoort, alle behandelingen die tot de stand der wetenschap en praktijk behoren of volgens de beroepsgroep tot de gebruikelijke behandelingen behoren vergoed moeten zijn. De arts moet over een breed arsenaal aan mogelijkheden in het verzekerde pakket kunnen beschikken om de patiënt zo doelmatig mogelijk (vanuit maatschappelijk perspectief) te kunnen behandelen. Als dit macro tot kostenoverschrijdingen leidt dan zal de politiek op indicatieniveau tot uitsluiting moeten besluiten (pakketbeheer).